//

Η πρακτική του mindfulness (ενσυνειδητότητα) εφαρμόζεται όλο και συχνότερα στο χώρο της ψυχικής υγείας. Σύμφωνα με μελέτες ενδείκνυται για διαταραχές, όπως κατάθλιψη, άγχος, χρόνιος πόνος, εξαρτήσεις από ουσίες, αϋπνία και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Η πρακτική του mindfulness μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον ψυχοθεραπευτή ανεξάρτητα από την ψυχοθεραπευτική του προσέγγιση (ψυχοδυναμική, γνωσιακή-συμπεριφορική, οικογενειακή θεραπεία κλπ). Πάντα λαμβάνονται υπ'όψιν οι ανάγκες του εκάστοτε θεραπευόμενου. Ταυτόχρονα το mindfulness βοηθά και τον ψυχοθεραπευτή ως προς την αποδοχή του θεραπευόμενού του, την ενσυναίσθηση, την ικανότητα παρατήρησης όσων συμβαίνουν κατά τη συνεδρία και την αποφυγή επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout).

Η ιστορία του θεραπευόμενου

«Ένας άντρας έζησε κάτι και τώρα αναζητά την ιστορία της εμπειρίας του…» (Max Frisch, “Mein Name sei Gantenbein”).

Κάθε άνθρωπος έχει την τάση να αφηγείται τα βιώματά του. Στην πραγματικότητα, μέσα από την αφήγηση της ιστορίας του το βίωμα παίρνει άλλες διαστάσεις.

Οι ιδεοληψίες ή (όπως αναφέρονται στην καθομιλουμένη) εμμονές είναι σκέψεις ή νοητές εικόνες που προκαλούν έντονη ανησυχία. Είναι ακούσιες ή απρόσκλητες, έρχονται δηλαδή στο μυαλό χωρίς τη θέληση του ατόμου.

Ως αποτέλεσμα δημιουργούν αιφνιδιασμό και ταραχή. Οι ιδεοληψίες άλλες φορές συνοδεύονται από καταναγκασμούς ή τελετουργίες...